ÇİNİ BOYAMAYA DEVAM

Satırlarıma başlamadan önce,yazımın konusu için,bu işin ustalarından kocaman bir özür diliyorum.Şunu önemle belirtmek istiyorum ki,bu konuda ben asla bilir kişi değilim.Sadece fazla meraklı,acemi bir çiniciyim:)Lakin çini boyamaya hevesi olan ve gidebileceği bir kurs olmayan arkadaşların ricasını kıramadım.Ve"çini boyama nasıl yapılırı"yazmaya karar verdim.Çininin kıymeti yeterince bilinmese de,büyüleyici,masalsı bir dünyası var.Sırlara vakıf olmak için çiniyle uzun süreli bir aşk gerekiyor.Çini popüler kültürün adamı değil:)Siz ona bir adım gidince o size iki adım geliyor.Vefalı,biraz eski kafalı:)

Bu,kiraz dalı üzerine kurulmuş kardinal kuşunun hikayesini size kısaca anlatmam gerekirse,önce malzeme listesinden başlamalıyız.Çini malzemeleri,hobi malzemeleri içinde en ucuzlarından biri.50 ml boyayla bir tutam nakış ipi aynı fiyata satılıyor :)Çini alt yapısına bisküvi deniliyor.Kontürleri çizdiğimiz boyanın adı tahrir boyası.Siyah,kırmızı ve mavi renkleri var.3 yada 4 numara samur tahrir fırçası(benim kullandığımın adı samur ama kılları plastik, markası desen).İnce ezilmiş ve çift kat opak çoraba doldurulmuş bir avuç mangal kömürü tozu.Boncuk iğnesi(0,5 bir kalemin ucuna takılmış),parşömen kağıdı,hamur silgi,uçlu kalem,su,zımpara ve beğendiğiniz bir desenin fotokopisi.

Başlangıçta bir çini karo ile başlamak daha doğru.Defalarca zımparalayıp,tahrirleyebiliyorsunuz.Desenimizi parşömen kağıdına aktarıp,0,5 kalemin ucuna taktığımız boncuk iğnesi ile çizgilerin tam üzerinden dikkatlice deliyoruz.Delerken 3-4 kat parşömen kağıdı kullanırsanız,3-4 desen kopyanız olur.Zira  desen delmek hiç keyifli bir iş değil,birini bana gönderirsiniz:)

Kolayca delebilmek için bir köpük levhayı  veya 4'e katlanmış bir havluyu desenin altına koyabilirsiniz.

Delinmiş desenimizi,hafifçe zımparalayarak astarını düzelttiğimiz çini objenin üzerine yerleştiriyoruz.Kömür tozunu merkezden kenarlara doğru hafifçe bastırarak gezdiriyoruz.Böylece desen,minik deliklerden sızan kömür tozlarıyla objeye transfer oluyor.

Objeye üfleyerek kömür tozlarının fazlasını uzaklaştırıyoruz.Fotoğrafta gördüğünüz gibi benim desenimin bir kısmı yok:)Benim gibi acele edip deseni tam delmezseniz böyle sonuçlar kaçınılmazdır.Fakat endişeye gerek yok desenin kalanını kurşun kalemle çizebiliriz:)Desenin eksik kısımlarını tamamladıktan sonra,tahrirleme işine başlıyoruz.Tahrir boyasından bir çay tabağına biraz aktarıp,boza kıvamına gelinceye kadar fırçanın ucuyla su ekliyoruz.Bunun bir miktarı yok.Çünkü aldığınız çini boyaları her zaman aynı kıvamda olmayabiliyor.Suyu az kullanırsanız fırçanız yürümez,çok kullanırsanız boyanız dağılır.Karonun arkasında test ederek doğru kıvamı bulabilirsiniz.

Çini tahrirlerken desenin en kolay ulaşabildiğimiz kısmından başlamalıyız ki kömür tozlarımız silinmesin.Deseni her zaman merkezinden dışa doğru çizmek daha estetik sonuçlar veriyor.Fırçayı sıfır noktasından alıp yuvarlayarak bırakıp,tekrar sıfır noktasından başlayarak deseninizi çizmeye devam etmeye nüanslı çizim deniliyor ki ,çizdikçe acaip artistik hareketler yapabiliyorsunuz.Hata yaparsanız endişelenmeyin,bir iğne ucuyla hafifçe kazıdığınızda boya hemen kalkıyor.Çini tahrirleme işi bittiğinde minik bir oklava haline getirdiğiniz hamur silginizle hafifçe desenin üstünden geçerek,bütün tozu uzaklaştırabilirsiniz.

Bu sevimli boya ailesinin adına,çini boyaları deniliyor.Çini boyarken en büyük şansınız boyanızın kalitesidir.Gerçi sırçanın altına ne sürseniz,fırından çıkınca bir prensese dönüşüyor.Lakin boyalarınız kaliteliyse işte  o yüzyıllara meydan okuyan canlılık ve tazelik ortaya çıkıyor.

 Çini boyalarının hepsi sırlanıp,ateşle öpüşünce canlanıp güzelleşiyor.Fakat bazıları gerçekten çok şaşırtıcı.Mesela fotoğrafta ki minik kalyonların pembe görünen kısımları fırından lacivert(boyanın adı pembe kobalt) çıkacak.Alt fotoğrafta siyaha yakın renkte ki mangan moru ise açık bir mor olacak.Siz şimdilik tahrir çekerek,fırça hakimiyetinizi geliştire durun.Bir sonra ki yazımda size boyaların kullanımını anlatacağım Rabbim nasip ederse.Tahrir çekerken mümkünse birini izlemek işinizi çok kolaylaştıracaktır.Gidebileceğiniz bir kurs yoksa youtube videolarını izleyebilirsiniz.Benim çok yararlandığım  Sevinç Aktaş Hocaya ait youtube videosu için buraya tık tık.

Fırınlanmamış hallerine bile bayılıyorum.Haa bu arada fırın da ayrı bir sorun,keşke ev tipi olanlarını yapsalar:)
 Sevgiyle afiyette kalın inşaALLAH:)

GÜVERCİN BİBLOSU BOYAMA VE DEKUPAJ

"Her insan mutlu olamaz.Çünkü gereğinden fazla özler dünü.
Hak ettiğinden fazla düşünür yarını.
Ve hiç hak etmediği kadar bilinçsizce yaşar bugünü.
Her insan mutlu olamaz.
Çünkü gereğinden fazla özler hayatından çıkanları.
Hak ettiğinden daha büyük umutla bekler hayatına girecekleri.
Ve asla göremez yanı başındakileri."Demiş Erich Fromm.

"Yağmur damlalarını yeryüzüne melekler indirir"derdi rahmetli babaannem.Bu sabah evden çıktığımda muhteşem bir melek sağanağı vardı.Kuş sesleri arasında,tepeden tırnağa çiçeğe kesmiş ağaçları seyrederek işe gidiyordum ki,birden dilime takıldı Erich Fromm'un sözleri.Ne kadar çok şeye sahip olduğumu düşündüm.Ve ne kadar az kıymet bildiğimi.Kendine bir iyilik yapmalı insan.Sakinleşip sahip olduklarını,yanında olanları fark etmeli.Cennetinin farkına varınca da;dertler o kadar da çözümsüz görünmüyor gözüne insanın.Sonsuz teşekkürler olsun,şükrün muhteşem sahibine.
Blogumu boşladığımı söyleyen arkadaşlar kesinlikle haklısınız.Bu sıralar pek bir şey yapmadığım için buraya da fazla uğrayamıyorum.Uzun zaman önce boyadığım bu güvercinleri süsledim.

Çok güzel oldular,hemen paylaşayım dedim.Çok seviyorum kuşları,gözüm hep onlarda.

Ekru olanlarını daha önce paylaşmıştım.merak edenler için:buraya tık tık.

seramik güvercinlerin ham halini hobi mağazalarında bulabilirsiniz.Ben enamel boyayla boyayıp peçete dekupajı yaptım.Evin neresine koyarsanız koyun sıcaklık -özgürlük duygusu çağrıştırıyorlar.

Hatırlarsanız haftada bir güncük olan iznim de bir çini kursuna gitmiştim.Çini boyamayla ilgili aklımda tek şey vardı:Kuş desenleri boyamak.Şansıma gittiğim kursta hiç kuş deseni yoktu:)Bu da harika şeylere vesile oldu oturup kendi kuşlarımı çizdim.Ben çok beğendim.Ateşle koklaşınca çook daha güzel olmalarını umuyorum.

Şu sıralar klasik çini desenlerini de sevmeye başladım.Öğrendiklerimiz muhakkak bir gün işimize yarıyor.Çini boyama yaparken orta okuldaki resim öğretmenimin öğrettiği sulu boya tekniği inanılmaz işime yaradı.Fırına girince nasıl olacaklarını bilmesem de ben çini boyamayı çok sevdim :)
Her şey gönlünüzce olsun güzel insanlar.
Sevgiyle afiyette kalın inşaAllah...

ATEŞTE AÇAN ÇİÇEKLER&YAŞ GÜNÜM

Bu gün benim yaş günüm.Bütün yeni başlangıçları çok severim.Yeni yaşları,yeni yılları,mevsim başlangıçlarını,ayın hilalini,gün ağarmalarını...Bir yaş daha aldım.Hala ne kadar da toyum!Ne zaman büyür insan?Ne vakit azalır hataları?Ne zaman bilgeleşir?Olur mu-olgunlaşır mı bilmiyorum.Fakat şunu biliyorum ki,Rabbimin beni bir yıl daha,sevdiklerimin canlarının sağ,afiyette olduklarına tanıklık ettiğim ömür nimetiyle ödüllendirmesi kutlanılacak bir şey.Her halimi emanetleri asla zayi etmeyen Rabbime havale ettiğimden bu yana,uzun uzun yapılacaklar listesi yapmıyorum.Lakin yeni yaşımda nasibime hayırdan başkası düşmesin diye,yürekten dua ediyorum.Verdiğin ömür ve nasip edeceklerin için sonsuz teşekkürler Yüce Rabbim.

Biliyorsunuz geleneksel sanatlarımızdan olan çinicilik,aman benden mahrum kalmasın diye,çini kursuna başlamıştım.Ve ilk çini boyama objelerim fırından çıktı.Çok heyecanlandım,çünkü çini boyaları ateşte açıyor,gerçek tonlarına dönüşüyor.

İlk boyama için kötü değiller.Hayır hiç kötü değiller.Tamam kırmızılarım kırmızıya benzemiyor,küçük bir yaramazlık yapıp boyamın çamuru fazla diye yıkamıştım.

Çini hocam sebebinin bu olduğunu söyledi.Demek ki çini boyalarının genetiğiyle oynamamak gerekiyor.İnsan neler öğreniyor yaşadıkça:)

Bu sevimli çini tabağımın ise malesef tahrir boyaları akmış.Tabağın astarı pek iyi değildi.Pürüzleri yok edeceğim diye astara zarar vermişim,tahriri itmiş.İyi bir çinici olabilmenin ilk şartının kaliteli malzeme seçimi olduğunu da test etmiş oldum:)
Çini de bilir kişi olanlar,bu işte acaip yetenekli olduğumu söylediler:)Peki kabul ediyorum,muhtemelen beni motive etmek için söylediler.Ve çok işe yaradı:çiniçiliğe devam edeceğim.Bu masalsı dünyanın,fırından bana ne sunacağını bilmesem de,ilk defa belirsizliği sevdim.

Bunlar benim ilk boyamalarım,siz bir de ikinciler de beni izleyin:)

Herşey gönlünüzce olsun,Allah'a emanet olun.

sevgiyle...sağlıcakla...

ÇİNİ NASIL YAPILIR&ÇİNİ KURSU DENEYİMLERİM-1

Bir çini tabak gördüm,hayatım değişti.(Hep böyle havalı bir cümle kurmak istemişimdir,kısmet bu güneymiş:)Üzerinde balıklar ve laleler olan mavi bir tabaktı.Onu görünceye kadar,çini sevdiğimi bile bilmiyordum.Neyim var benim?bilmiyorum.Kendimi durduramıyorum.İnsan her şeyi yapmaya da heves etmez ki.Hadi etti.Bunu tutkuya dönüştürmez ki.Haa mevsimseldir,geçer desem:Aylardan ocak.Şöyle bir köşe bulup,kıvrılma zamanı.Lakin yoook.Tek tatil günüme de göz diktim ve gittim bir çini kursuna yazıldım:)Kurs öğretmenim sevimli bir hanım,onu hemen sevdim.Bu kursa devam etmemin bekası için önemli.Ortamı ve kişileri yüreğime yakın bulmuyorsam,devam etmekte zorlanıyorum.Peki kabul ediyorum,arkama bile bakmıyorum:)

İlk gün,beş saatin son 45 dk.sını saymazsak harika geçti.Başardım yada başarabilirim,savulun çinici oldum ben:)Ve sıkı durun:İlk gün performansım

 Başlangıçta basit yaprak desenini kağıda çizerek başladık.Siz bakmayın desenin adının basit yaprak olduğuna.Daha yaptığım ilk yaprakta kendimden ümidi kestim.Fakat karoya geçince bana bir haller oldu.Desenin bu şekilde çizilmesine tahrir,boyasına da tahrir boyası deniliyor.Bu benim ilk desen tahririm.Kendimle gurur duyuyorum.Bu ikinci gün performansım.
Bana kalırsa başardım,yani en azından başarabilirim.Aksini düşünen lütfen kendine saklasın,ben bir süre bu havayla yaşamak istiyorum:)Ve de üçüncüsü :)

 Amacım kurs günü dışında,hayatıma çiniyi fazla karıştırmamaktı.Lakin o kadar heyecanlıyım ki,bu gün kömür tozu bulmak için iş yerinde seferberlik ilan ettim.Ve tabiki "vardır onda her derdin ilacı,sevgili bilumum işler müdürümüz,Fahrettin Efendi" bana depodan bir avuç mangal kömürü buldu.Nasıl toz haline getirdiğimi ne siz sorun,ne ben anlatayım.

Çinici olmak için evvella bir karoya ediniyoruz.Sonra beğendiğimiz bir deseni parşömen kağıdına aktarıp,kontür yerlerinden boncuk iğnesiyle deliyoruz.(önce tebeşir tozuyla denediğimden benim desenim turuncu.Gözüm dönmüş benim:))Kağıdı karonun üzerine yerleştirip,bir çoraba doldurduğumuz kömür tozuyla merkezden kenarlara doğru kağıdı kaydırmadan çorabı bastırarak,desenin karoya geçmesini sağlıyoruz.Sonra tahrir fırçası ve tahrir boyasıyla deseni boyuyoruz.Çini çizerken,fırçayı tutmanın özel bir tekniği var.Fotoğrafını çekince onu da paylaşırım.

Sanırım biraz yeteneğim var.Ama bir çini sanatçısı olmak için 40 fırın ekmek yemem gerektiğinin de farkındayım.Hepsinden önemlisi ben çini yapmayı sevdim.Düzeltiyorum çok sevdim.

Bu çini eserler Nurettin Çetin imzalı.Benim karamalarımdan sonra göz şenliğiniz olsun istedim.Bir gün ben de bunlardan yapacağım:)

 Nurettin Çetin,çini çizimleri ve çini boyama da gördüğüm en başarılı sanatçılardan biri(elbette benim görmediklerim de vardır)

Fırsat buldukça çini kursu deneyimlerimi paylaşmaya çalışacağım.

    Emanetleri asla zayi etmeyen Allah'a emanet olun.

Sevgiyle afiyette kalın inşaALLAH...