Zamanla baharat takımımın parçaları kırılınca, ben de çözüm odaklı her kadın gibi baharatlarımı kavanozlara koymaya başladım.Fakat aklımın cebinde hep şık bir baharat takımı almak vardı.Sonra bloglarda boyanmış o muhteşem kavanozları gördüm.Hayatımın başka bir eksiğini farkettim: Hiç boyanmış kavanozum yoktu,hemen olmalı dedim ve ben de kendi baharat takımımı yaptım.Kavanozlar evde vardı, kırtasiyede ki son beyaz enamel boyayı kaptım ve işe koyuldum. Dekupaj için kullandığım peçeteyi sevgili eliften bu günleri hayal ederek almıştım zaten.(ileri görüşlüyümdür de).
İçlerini görebilmek için etiket şeklinde çalıştım.Boyanın etiketin de 140 derecede 30 dakika fırınlayın ya da 21 gün bekleyin yazıyordu.Sabırsızlığım yüzünden fırınlamadan peçeteleri yapıştırdım ve vernikledim.Şimdi kullanmak için 21 gün bekleyeceğim.Sanırım bu hasretle 21 gün yaşayabilirim
Hem şık hem fonksiyonel kavanozlarım var artık.Ne bileyim bu halleriyle onlara kavonoz demek biraz tuhaf şöyle pıtırcık,lolitop falan daha uygun sanki.
Arkadaşlar bloglarında muhteşem süslemeler yapmışlar ama acemi bir boyacıya göre ben de kendimle gurur duydum .
Siz nasıl güzel şeylersiniz öyle:) bak bak doyamıyorum.Nazım Hikmet den bir rubaiyle yazıyı bağlıyayım.sevgiyle kalın:)
Öptü beni : — Bunlar, kâinat gibi gerçek dudaklardır, dedi.
Bu ıtır senin icâdın değil, saçlarımdan uçan bahardır,dedi.
İster gökyüzünde seyret, ister gözlerimde :
körler onları görmese de, yıldızlar vardır, dedi...
